Ümitleri sönmüştü karlı dağlar başında,

Dondu eller ayaklar, Sarıkamış kışında,

Günlerce aç, uykusuz, pek çoğu genç yaşında,

Binlerce koç yiğide kar, tipi mezar oldu,

Tarihler bu destanı hüzünle yazar oldu.

---

Düğün kınası vardı buz tutan ellerinde,

“Allahu Ekber” sesi o suskun dillerinde,

Sessiz veda çığlığı çaresiz hâllerinde,

Canım kurban yiğidim Hakk’a dönen özüne,

Dünyaları değişmem nurlar saçan yüzüne.

---

Nice ana babalar, feryat figan ağladı,

Gözlerden akan yaşlar, ırmak gibi çağladı,

Dayanılmaz bu acı, yürekleri dağladı,

Vatan millet uğruna, yüce dağlar aştılar.

Şehadetin koynuna, seve seve koştular.

---

Allahuekber Dağı kederle, gamla doldu.

Binlerce Mehmetçik’in rengi sarardı soldu.

Soğanlı’nın koynunda, yiğitler şehit oldu.

Dertli ozan, dertli çal, yamandır Sarıkamış!

Kutlu şair, kutlu yaz, destandır Sarıkamış!

---

Şiir: Şener DANYILDIZ