Ülkücü Hareketin İlk Şehidi 4 Ocak 1968’de Toprağa Düşen Bir İdealdi

Takvimler 4 Ocak 1968 tarihini gösterdiğinde, Ankara’da yalnızca bir genç hayata veda etmedi. O gün, Türk milliyetçi hareketinin bağrına ilk ateş düştü, ilk sancak yere indi, ilk bedel ödendi. O isim, Ruhi Kılıçkırandı.

Henüz gençti…
Ama inancı yaşından büyüktü.
Sesi kısılmak istenen bir fikrin, susturulmak istenen bir davanın yılmaz savunucusuydu.

Sessizliğin İçinden Yükselen Bir Çığlık

Üniversite sıralarında başlayan fikrî mücadelesi, onu sıradan bir öğrenci olmaktan çıkarıp bir duruşun adı hâline getirmişti. O, kalabalıkların susmayı tercih ettiği anlarda konuşan; tehditlerin, baskıların ve karanlık niyetlerin karşısında geri adım atmayan bir Türk milliyetçisiydi.

Ancak bu kararlılık, karanlığı besleyen çevreler tarafından affedilmedi.

Bıçaklanan Bir Beden, Ayağa Kalkan Bir Dava

4 Ocak 1968 günü, Ruhi Kılıçkıran, Ankara’da menfur bir saldırının hedefi oldu. Vücudu bıçak darbeleriyle yere düşerken, aslında yere düşen bir beden değil; ayağa kalkan bir hareketti.

Onun şehadetiyle birlikte ülkücü camia ilk kez acıyla tanıştı.
Ama bu acı, yılgınlık değil; kararlılık doğurdu.

O gün, Türk milliyetçisi gençlik şunu gördü:
Bu yol, bedel istiyordu.
Ve o bedelin ilki, Ruhi Kılıçkıran’dı.

Bir İsimden Fazlası

Ruhi Kılıçkıran, ülkücü hafızada yalnızca “ilk şehit” değildir.
O;

• İnancın samimiyeti,
• Davaya sadakatin ölçüsü,
• Fikrin can pahasına savunulabileceğinin ispatıdır.

Adı her anıldığında, sadece bir şahsiyet değil; bir ahlak, bir irade, bir istikamet hatırlanır.

Aradan Yıllar Geçti, Acı Dinmedi

Aradan yıllar geçti…
Takvimler değişti, kuşaklar büyüdü.
Ama 4 Ocak her geldiğinde, ülkücü yüreklerde aynı sızı yeniden hissedildi.

Çünkü bazı şehadetler tarihe yazılmaz;
Milletin vicdanına kazınır.

Ruhi Kılıçkıran, işte o vicdanda yaşamaya devam ediyor.

Makale Haberi:

Yalçın ÇELİK

Teknik Öğretmen, Mekatronik Yüksek Mühendisi, Gazeteci, Yazar, Pursaklar Ü.O. Bşk. Yrd., TÜRKAV, Türk Eğitim Sen, MHP Aksaray M.V. AAdayı