Nevzat AKSOY
Değerli okuyucularımız bu söz
bir temenniden çok daha fazlası, insanın kendi kalbiyle yüzleşmesidir.
Toplumda sıkça kullandığımız bazı sözler vardır ki söylerken belki üzerinde fazla durmayız. Oysa o sözlerin içinde koca bir hayat felsefesi, derin bir adalet anlayışı ve insanın kendi vicdanıyla hesaplaşmasını sağlayacak büyük anlamlar saklıdır.
“Allah herkesin gönlüne göre versin.”
Ne kadar sade, ne kadar anlamlı ve ne kadar derin bir söz…
Fakat hiç düşündünüz mü? Bu sözü söylerken aslında ne diliyoruz?
Allah herkesin gönlünde taşıdığı niyete, beslediği düşünceye, kurduğu hayale, taşıdığı merhamete ve hak ettiği karşılığa göre versin demektir. Çünkü insanın gerçek zenginliği cebinde taşıdığı parayla değil, kalbinde taşıdığı niyetle ölçülür.
İnsanların dışarıya gösterdiği yüzleri farklı olabilir. Kimi güler yüzlüdür ama içinde kıskançlık taşır. Kimi dost gibi görünür ama fırsatını bulduğunda sırtından vurur. Kimi insanların iyiliğini ister gibi konuşur ama onların mutluluğundan rahatsız olur. Kimi de başkalarının hayatını zorlaştırmayı, huzurunu kaçırmayı, umutlarını kırmayı adeta kendisine görev edinmiştir.
İşte tam da bu noktada insanın aklına şu soru gelmeli:
Acaba Allah herkesin gönlüne göre verse, herkes gerçekten kendi gönlünden geçeni bulmak ister miydi?
Başkalarının gözyaşından mutluluk duyanlar, bir gün kendi gözyaşlarıyla yüzleşmeye hazır mı? İnsanların kuyusunu kazanlar, o kuyunun bir gün kendi yollarının üzerinde olabileceğini hiç düşündüler mi? Başkasının mutluluğunu kıskananlar, kendi mutluluklarının da huzur vermeyeceğini anlayabilecekler mi?
İnsan, kalbinden geçirdiği her şeyi başkalarından saklayabilir. Düşüncelerini gizleyebilir, niyetlerini güzel sözlerin arkasına saklayabilir, kendisini olduğundan farklı gösterebilir. Fakat insanın gerçek karakteri, kimsenin görmediği yerde yaptıklarıyla ortaya çıkar.
Unutulmamalıdır ki insanın ağzından çıkan güzel sözler, kalbindeki kötü niyetleri temizlemeye yetmez.
Bir insanın arkasından konuşup yüzüne gülmek, birinin emeğini küçümseyip başarısını kıskanmak, başkasının düşüşünden sevinç duymak, insanların iyi niyetini kullanmak ve sonra da kendini masum göstermek… Bunların hiçbiri insanı büyütmez. Aksine insanın karakterindeki eksikliği gözler önüne serer.
Şunu çok iyi anlamak gerekir: Herkesin gönlüne göre istemek, sadece kendimiz için güzel şeyler dilemek değildir. Başkaları için de iyilik, huzur, sağlık ve mutluluk isteyebilmektir.
Çünkü güzel bir kalp, yalnızca kendisi için dua etmez. Başkasının mutluluğunu da kendi mutluluğu kadar kıymetli görür.
Ancak kötü niyetli insanlar için bu sözün çok daha düşündürücü bir tarafı vardır. Başkalarının hayatına kötülük taşımayı alışkanlık hâline getirenler, önce dönüp kendi gönüllerine bakmalıdır. Orada ne varsa insanın asıl zenginliği de yoksulluğu da odur.
Kimi insanın gönlünde merhamet vardır, kimi insanın gönlünde kin. Kiminin gönlünde vefa vardır, kiminin gönlünde ihanet. Kimi insan bir başkasının yarasını sarmak ister, kimi de o yaranın daha fazla kanamasını bekler.
Şimdi herkes kendisine şu soruyu sorsun:
Benim gönlümden ne geçiyor? İnsanlar için ne diliyorum? Birinin başarısını görünce seviniyor muyum, yoksa içten içe rahatsız mı oluyorum? Bir insanın başına güzel bir şey geldiğinde onun adına mutlu olabiliyor muyum, yoksa neden benim başıma gelmedi diye mi düşünüyorum?
İşte insanın kendisiyle yüzleşmesi gereken yer tam da burasıdır.
Allah herkesin gönlüne göre versin; ama insan önce gönlünü güzelleştirmeyi öğrensin.
Çünkü kötü niyetle iyilik beklemek, merhametsiz davranıp merhamet görmek istemek, insanların kalbini kırıp kendi kalbinin hiç kırılmamasını beklemek büyük bir çelişkidir.
Kimse kusursuz değildir. Hepimiz hata yapabiliriz. Yanlış düşünebilir, yanlış konuşabilir, bazen istemeden bir insanı incitebiliriz. Önemli olan hatasını fark etmek, özür dilemeyi bilmek ve kendini düzeltmeye çalışmaktır. Asıl tehlike ise kötülüğü alışkanlık hâline getirip bundan utanmamaktır.
İnsanın arkasında bıraktığı en önemli miras malı, mülkü, makamı veya şöhreti değildir. İnsanların kalbinde bıraktığı izdir. Kimi insan adı anıldığında yüzlerde tebessüm oluşturur, kimi insanın adı geçtiğinde yıllar önce yaşatılan acılar yeniden hatırlanır.
İşte herkesin gönlüne göre verilmesi dileği, biraz da bu yüzden büyük bir anlam taşır.
Çünkü insan ne ekerse onu biçer sözü, yalnızca bir atasözü değil, hayatın en büyük öğütlerinden biridir. Her davranışın bir karşılığı, her sözün bir izi, her niyetin insanın karakterinde bir yansıması vardır.
Son olarak şunu söylemek gerekir:
Başkalarının mutluluğunu bozarak mutlu olacağını sananlara, insanların kalbini kırarak güç kazandığını düşünenlere, başkasının hakkını yiyerek kazandığını zannedenlere ve kötülüğü akıl zannedenlere bir çift sözümüz var:
Bir gün herkes kendi kalbinin aynasına bakmak zorunda kalır. O aynada ne görmek istiyorsanız, bugün gönlünüzden ne geçiriyor ve insanlara nasıl davranıyorsanız ona dikkat edin.
Çünkü hayat sadece ne istediğimizle değil, nasıl bir insan olduğumuzla da ilgilidir.
Allah herkesin gönlüne göre versin. Merhametli olana merhamet, iyilik yapana iyilik, vefalı olana vefa, temiz niyetli olana huzur nasip etsin.
Kötülük düşünenlere de önce kendi kalplerini sorgulayacak bir vicdan versin.
Ve en önemlisi; kimseye hak etmediği acıyı yaşatmayacak, kimsenin gözyaşından mutluluk duymayacak, başkasının mutluluğunu kıskanmayacak kadar güzel bir gönül nasip etsin.
Çünkü insanın gönlü ne kadar güzelse, dünyası da o kadar güzelleşir.
Unutmayalım: Bu söz sadece bir dua değildir; aynı zamanda herkese kendi kalbini sorgulatan büyük bir hayat dersidir.
Vesselam
Nevzat AKSOY
